Ik ga op vakantie en ik neem mee…

Op vakantie met een N.A.H., hoe pak je dat aan? Hoe voorkom je stress en hoe voorkom je dat je van alles vergeet?
Wanneer je niet alleenstaand bent zou je er natuurlijk simpelweg voor kunnen kiezen om alles aan je partner over te laten, maar ik ben best wel een control-freak en Tony heeft geen flauw idee wat hij allemaal mee moet nemen, dus doe ik het liever zelf.Allereerst de vraag, waar gaan we heen? Wat is een fijne plek voor iemand met een N.A.H.? Ik heb dit jaar gekozen voor de meest N.A.H. onvriendelijkste plaats in Europa denk ik, want we gaan namelijk naar Disneyland. Niet heel ideaal als je niet goed met prikkels om kunt gaan, maar ik ben nu eenmaal erg eigenwijs, we zijn allemaal gek op Disney en met 4 kinderen in totaal verschillende leeftijden zit je daar in ieder geval altijd goed. We houden wel rekening met mijn beperkingen, met name de vermoeidheid, door een hotel bij het park te kiezen. Zo kan ik makkelijk even tussendoor gaan rusten. We hebben een hotel met zwembad geboekt, zodat de kinderen die geen middagslaapje nodig hebben lekker even kunnen zwemmen tot de rest weer uitgerust is. Vijf jaar geleden hebben we het ook op deze manier gedaan en dat was goed bevallen. Het is zo lekker cliché, maar wel waar, als de kinderen genieten, geniet ik. So Disneyland it is.
Volgend jaar maar weer iets met wat minder prikkels.

Dan de voorbereidingen…

Iedere ouder weet dat op vakantie gaan met kinderen een uitdaging is. De hoeveelheid spullen die je mee moet nemen is bizar. Vooral voor een baby. Kun je nagaan wat een gigantische hoeveelheid aan troep je mee moet voor 2 volwassenen en 4 kinderen, waarvan 1 een baby. De honden zitten dit keer in een pension, dat scheelt dan weer. Dat scheelt 10 kg brokken, een paar blikken vlees en een hele hoop ruimte in de auto om precies te zijn. En we kiezen dus voor een hotel, niet alleen omdat ik een verwend nest ben en van luxe houd, maar tegenwoordig dus ook om die berg troep die mee moet, want om te gaan kamperen heb je nog minimaal 2x zoveel nodig en is het helemaal lullig als je wat vergeet. Ik bedoel, een tent waarvan de helft van de tentstokken mist is toch niet echt ideaal denk ik. Nee, doe mij maar opgemaakte bedden, een tv en een eigen toilet en badkamer. Met bad graag.

Met zoveel spullen om niet te vergeten is het voor mij belangrijk om op tijd met een lijstje te beginnen. Mijn leven bestaat sowieso sinds de herseninfarcten voor een groot deel uit lijstjes. Zonder lijstjes ben ik nergens en dus begin ik zo’n 2 weken vooraf met een lijstje. Hij ligt op tafel en zo kan ik er makkelijk spullen bijschrijven, maar ook kunnen Tony en de kids er zo makkelijk iets aan toevoegen. Als ik niet in de buurt ben van het lijstje en er schiet me iets te binnen dat we niet mogen vergeten dan zet ik dat in een notitie in mijn telefoon. Ik voeg het dan later toe aan dé lijst. In die weken voor de vakantie groeit het lijstje uit tot een flinke lijst en dan kan ik uiteindelijk alles af gaan vinken als het daadwerkelijk in de koffer zit.

Daarnaast heb ik ook nog lijstjes van wat er allemaal nog moet worden gekocht en gedaan voor we weg kunnen. Ik heb bijvoorbeeld graag mijn huis een beetje opgeruimd en schoon voor vertrek, zodat we ook niet in een bende terugkomen. Er moet natuurlijk vermaak voor op de achterbank zijn dus moeten er tijdig films en extra spelletjes op de iPads gezet worden (met kleurtjes en reisspelletjes doe je ze tegenwoordig geen plezier meer) en er moet natuurlijk ook gegeten en gedronken worden onderweg. Voor Kaeden moet er extra voeding bij de apotheek vandaan komen, want je moet er toch niet aan denken dat je niet genoeg hebt en niets kan vinden dat geschikt is. De auto krijgt een extra check, de airco nog even gevuld. Aangezien we dit jaar naar Frankrijk gaan heb ik voor de zekerheid op tijd een milieusticker aangevraagd, extra veiligheidsvestjes in de auto gelegd en een paar alcoholtesten.
Al die dingen schrijf ik vooraf op en vink ik vervolgens af als ze gedaan zijn, want dan kan ik ze ook uit mijn hoofd halen en plaats maken voor andere dingen.

Om het voor mij overzichtelijk te houden en voor de kids leuk heb ik een aftelkalender gemaakt. Fien mag iedere dag een kruis zetten tot we weggaan. Zo voorkom ik ook dat er dagelijks aan mijn hoofd wordt gezeurd wanneer we op vakantie gaan. Via Google kun je ontzettend veel leuke aftelkalenders vinden. Deze aftelkalender vond ik via Google op Pinterest, hier kunnen ze nog op kleuren ook dus helemaal leuk.

Zelf heb ik voor een iets overzichtelijkere gekozen, en heb vervolgens zelf via mijn telefoon wat plaatjes gezet op de dagen dat we weggaan. Even uitprinten en op een handige plek ophangen, zodat hij voor iedereen in huis te zien is.

Fien weet nu dus ook precies wanneer we gaan , wat ze niet weet is waar we heen gaan. Ze denkt dat we naar Center Parcs gaan, omdat dat eigenlijk de enige ‘vakantie’ is die ze tot nu toe kent. Als we er bijna zijn zullen we haar vertellen waar we daadwerkelijk heen gaan. Dat scheelt heel wat zenuwen vooraf en zorgt voor een leuke verrassing. Ik ben zo benieuwd naar haar reactie!

Voor iedereen die nog weg gaat, fijne vakantie en probeer er volop van te genieten!

Geef een reactie